Gözlerimin mutluluklarını sildim

Uzun zamandır dökmek istiyordum kalbimin parça pinçik olmuş halini . Varlığınla mutlu etmemiş olsanda yokluğunla mutsuz etmiyorsun en azından tek tesellim bu belki de.

Hiç başlamasaydı ya da yaşanmasaydı demedim asla yine biteceğini bile bile yine yaşardım , hata yapmayı seviyorum napayım.

Ama Can Yücel’in dediği gibi tersten yaşamak isterdim sadece, önce melankoliyi hissederdim sonra bişiler paylaşmaya başladığımız zamana kadar durmadan içime çekerdim kokunu. En azından sevgimin yoğunluğu artacağı yerde azalırdı başa döndükçe.

Çok çaba harcadım, çok emek verdim sırf sen kendini bana bıraktığında arkanda kaya gibi sağlam durmak istediğim için. Boşa olmasa da boşluğa gitmiş bunu bilmezdim.

Şimdi kendi kendime seni hiç tanımadığımı haykırıyorum ve soruyorum sana ; sen hiç tanımadığın birisini özledin mi?

Ben özlüyorum be çocuk !